Obrazowanie RM stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ): prawidłowe badanie w sekwencjach z zamkniętymi/otwartymi ustami oraz w sekwencji dynamicznej.

Obrazowanie RM stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ): prawidłowe badanie w sekwencjach z zamkniętymi/otwartymi ustami oraz w sekwencji dynamicznej.

Obrazowanie RM stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ): prawidłowe badanie w sekwencjach z zamkniętymi/otwartymi ustami oraz w sekwencji dynamicznej.


Wprowadzenie

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) jest referencyjną nieinwazyjną techniką obrazowania do oceny stawu skroniowo-żuchwowego (SSŻ), w szczególności na potrzeby badania krążka stawowego (łękotki) i otaczających struktur w dysfunkcji SSŻ (lub zaburzeniu SSŻ, zdefiniowanym jako nieprawidłowy stosunek krążka do kłykcia żuchwy).
Zdolność MRI do generowania precyzyjnych obrazów stawu i otaczających go struktur bez użycia promieniowania jonizującego, które może stanowić przyczynę zastrzeżeń w odniesieniu do konwencjonalnych technik obrazowania, takich jak zdjęcia rentgenowskie i tomografia komputerowa, jest jednym z głównych powodów stosowania MRI w przypadku SSŻ.
MRI umożliwia radiologom ocenę anatomii i funkcji SSŻ oraz otaczających go struktur, w tym krążka stawowego, kości, mięśni i więzadeł. SSŻ może być dotknięty nieprawidłową dynamiką ruchu w obszarze krążek-kłykieć, zwyrodnieniowym zapaleniem stawów, zapaleniem stawów i artropatią związaną z odkładaniem się kryształów. Rzadszymi przyczynami objawów ze strony SSŻ mogą być także nowotwory i nieprawidłowe cechy morfologiczne kłykcia. 
Rezonans magnetyczny SSŻ może dostarczyć wyraźne obrazy stawu nawet w przypadku obecności metalowych implantów, takich jak aparat ortodontyczny lub wypełnienia dentystyczne. 
MRI można również wykorzystać do oceny tkanek miękkich otaczających staw skroniowo-żuchwowy, w tym mięśni żucia, takich jak mięsień skroniowy, żwacz i mięsień skrzydłowy boczny. Jest to ważne ze względu na fakt, że mięśnie te odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu SSŻ i mogą być dotknięte różnymi zaburzeniami, takimi jak dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego (DSSŻ) i zapalenie stawu skroniowo-żuchwowego (ZSSŻ).
 

Materiał i metody

Rezonans magnetyczny stawu skroniowo-żuchwowego został przeprowadzony u zdrowej pacjentki przy użyciu rezonansu magnetycznego Siemens 3T (z wyjątkiem sekwencji dynamicznej, wykonanej z użyciem rezonansu magnetycznego 1,5T u innego pacjenta). 
Ta technika obrazowania obejmuje zastosowanie cewek o podwójnej powierzchni, w strzałkowych-skośnych cienkich 2-milimetrowych odcinkach (sekwencje ważone gęstością protonową i sekwencje ważone T1), w pozycji z zamkniętymi i z otwartymi ustami.
Ponadto przeprowadzono badanie dynamiczne podczas progresywnego otwierania ust z wykorzystaniem obrazowania Cine MR.
Dodano obrazy koronalne T2 FS i osiowe T2, ale są one mniej przydatne w badaniu zaburzeń SSŻ.

Opis struktur anatomicznych wykonał dr Antoine Micheau M.D. (radiolog, z Montpellier – Francja).

Brak treści

  • Terminologia anatomica: international anatomical terminology By the Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT).  Stuttgart:  Georg Thieme Verlag.  ISBN-10: 3-13-114361-4. ISBN-13: 978-3-13-114361-7
  • Tomas X, Pomes J, Berenguer J, Quinto L, Nicolau C, Mercader JM, Castro V. MR imaging of temporomandibular joint dysfunction: a pictorial review. Radiographics. 2006 May-Jun;26(3):765-81. doi: 10.1148/rg.263055091. PMID: 16702453.
  • Internal Derangements of the Temporomandibular Joint Oral and Maxillofacial Surgery for the Clinician, 2021 ISBN : 978-981-15-1345-9 Gary Warburton
  • Petscavage-Thomas JM, Walker EA. Unlocking the jaw: advanced imaging of the temporomandibular joint. AJR Am J Roentgenol. 2014 Nov;203(5):1047-58. doi: 10.2214/AJR.13.12177. PMID: 25341144