Aorta; tętnica główna - e-Anatomy

Definicja

Antoine Micheau

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Aorta; tętnica główna jest największą tętnicą w ciele ludzkim, rozpoczynającą się na poziomie zastawki aortalnej i biegnącą aż do rozdwojenia w dolnej części brzucha. Stanowi główny przewód transportujący krew utlenowaną z komory lewej do krążenia systemowego. Aortę dzieli się na pięć głównych odcinków: korzeń aorty (od pierścienia zastawki aortalnej do połączenia zatokowo-rurowego), aortę piersiową wstępującą (od połączenia zatokowo-rurowego do pnia ramienno-głowowego), łuk aorty (od pnia ramienno-głowowego do tętnicy podobojczykowej lewej), aortę piersiową (zstępującą) (od tętnicy podobojczykowej lewej do przepony) oraz część brzuszną aorty (od przepony do rozdwojenia aorty).

Ściana aorty zbudowana jest z trzech warstw: błony wewnętrznej (cienkiej warstwy śródbłonka), błony środkowej (grubej warstwy złożonej z komórek mięśni gładkich, warstwy mięśniowo-sprężystej oraz kolagenu, zapewniających wytrzymałość i rozciągliwość) oraz błony zewnętrznej (zewnętrznej warstwy tkanki łącznej zawierającej fibroblasty, nerwy i naczynia naczyń).

Czy jest jakiś problem z tym tłumaczeniem?

Definicja

Galeria