Część bębenkowa kości skroniowej

Pars tympanica ossis temporalis

  • Powiązane terminy: Część bębenkowa

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Część bębenkowa kości skroniowej jest zakrzywioną płytką kostną położoną poniżej części łuskowej i ku przodowi od wyrostka sutkowatego. Od strony przyśrodkowej łączy się z częścią skalistą kości skroniowej. Część bębenkowa tworzy ścianę przednią, podstawę oraz fragment ściany tylnej przewodu słuchowego zewnętrznego. Ściana tylna wznosi się następnie, tworząc przednie ograniczenie szczeliny bębenkowo-sutkowej. Na swojej powierzchni przyśrodkowej płytka bębenkowa wykazuje wąski rowek — bruzdę bębenkową, która stanowi przyczep błony bębenkowej oraz jej włóknisto-chrzęstnego pierścienia bębenkowego. Powierzchnia przednia

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 37: External and middle ear’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 626.

Galeria