Część pierścieniowata pochewki włóknistej

Pierścieniowata część błony włóknistej pochewki palca stopy odnosi się do szeregu poprzecznych pasm więzadłowych — określanych jako więzadła pierścieniowate — które okrążają ścięgna zginaczy palców stopy i przyczepiają je do paliczków oraz sąsiadujących tkanek miękkich. Struktury te są analogiczne do więzadeł pierścieniowatych palców ręki i zapobiegają cięciwowaniu ścięgien zginaczy podczas zgięcia palców stopy, zapewniając efektywne przenoszenie siły oraz ślizg ścięgien.

W palcach mniejszych stopy (II–V) stwierdza się zazwyczaj cztery więzadła pierścieniowate (A1–A4), natomiast paluch [I] posiada trzy. Więzadła pierścieniowate zbudowane są z gęstych, regularnie ułożonych włókien kolagenowych rozmieszczonych poprzecznie, tworzących wytrzymały tunel włóknisty. Więzadła przyczepiają się bliżej do trzonów paliczków, a dystalnie do blaszek dłoniowych i okostnej. Więzadło A1 zlokalizowane jest na poziomie stawu śródstopno-paliczkowego, A2 — wzdłuż paliczka bliższego, A3 — na poziomie bliższego stawu międzypaliczkowego, a A4 — na poziomie paliczka dalszego. Więzadła te są stosunkowo cienkie, zapewniają jednak znaczną wytrzymałość mechaniczną i stabilność.[1]

W badaniu histologicznym więzadła pierścieniowate wykazują budowę trójwarstwową: warstwę wewnętrzną ślizgową, bogatą w kwas hialuronowy, warstwę środkową złożoną z gęstych pęczków kolagenowych z wplecionymi włóknami elastynowymi oraz warstwę zewnętrzną z tkanki łącznej luźnej zawierającej kanały naczyniowe. Taki skład umożliwia zarówno płynny ruch ścięgna, jak i odporność na obciążenia mechaniczne.