Część przyśrodkowa plateau kości piszczelowej

Część przyśrodkowa plateau kości piszczelowej jest przyśrodkową, obciążoną powierzchnią stawową bliższego końca kości piszczelowej, tworzącą dolną połowę przyśrodkowej komory stawu kolanowego. Charakteryzuje się kształtem wklęsłym, na ogół głębszym niż plateau boczne, i pokryta jest chrząstką szklistą. Plateau podpiera przyśrodkowy kłykieć kości udowej i jest ograniczone od strony centralnej przez przyśrodkową wyniosłość międzykłykciową (przyśrodkowy kolec piszczelowy), która stanowi przyczep przedniego i tylnego więzadła krzyżowego oraz korzeni łąkotek.

Badania morfometryczne wykazują, że część przyśrodkowa plateau kości piszczelowej ma większy wymiar przednio-tylny w porównaniu z plateau bocznym, a jej największa szerokość przyśrodkowo-boczna jest położona bardziej tylnie. Nachylenie tylne części przyśrodkowej plateau kości piszczelowej wynosi zazwyczaj od 3,5° do 7,2°, ze średnią wartością około 5°–7°, natomiast głębokość wklęsłości wynosi przeciętnie 1,2–2,2 mm, choć wartości te różnią się u poszczególnych osób i mają istotne znaczenie kliniczne w patologii łąkotek i więzadeł.

Plateau opisuje się często jako dwuwklęsłe, z grzebieniem poprzecznym oddzielającym część przednią od tylnej; dwuwklęsłość ta jest związana ze złożonymi uszkodzeniami łąkotki przyśrodkowej.

Część przyśrodkowa plateau kości piszczelowej stanowi miejsce przyczepu powierzchownego i głębokiego więzadła pobocznego przyśrodkowego, tylnego więzadła skośnego oraz łąkotki przyśrodkowej. Skład chrząstki i kości podchrzęstnej, a także rozmieszczenie proteoglikanów, są bardziej nasilone w pobliżu przyśrodkowego kolca piszczelowego, co odzwierciedla jego rolę w przenoszeniu obciążeń i kotwiczeniu więzadeł.