Fałdy skrzydłowe

Od przyśrodkowego i bocznego brzegu powierzchni stawowej rzepki rozciągają się wypustki błony maziowej pokrywającej ciało tłuszczowe podrzepkowe, które wnikają do wnętrza stawu. Tworzą one dwa fałdy o strzępiastym wyglądzie, określane jako fałdy skrzydłowe (lub fałdy maziowe):

• Fałd skrzydłowy przyśrodkowy jest podłużnym fałdem położonym bezpośrednio przyśrodkowo od rzepki. Jest to fałd występujący nieregularnie, szeroki i bardzo miękki. W przekroju poprzecznym ma kształt trójkąta; uważa się, że powstaje wskutek fałdowania błony maziowej w pozycji rozluźnienia troczka. Fałd skrzydłowy przyśrodkowy bywa również określany jako plica alaris elongata, plica alaris, więzadło skrzydłowe, fałd półksiężycowaty, przyśrodkowy pseudołąkotkowy fałd rzepkowy oraz łękotka rzepkowa.

• Fałd skrzydłowy boczny jest nieregularnie obecny i położony w bocznej części rzepki.

Fałdów skrzydłowych nie należy mylić z przyśrodkowym i bocznym fałdem maziowym rzepkowym. Struktury te są nieregularnie obecnymi fałdami błony maziowej (widocznymi w badaniu MR jako sznurowate elewacje w ścianie błony maziowej):

• Fałd maziowy rzepkowy przyśrodkowy: fałd ten jest położony po przyśrodkowej stronie kolana i stwierdza się go w około 72% kolan. Może wykazywać zmienność pod względem wielkości i grubości; jest najczęściej objawowym fałdem maziowym ze względu na możliwość ucisku na przyśrodkowy kłykieć kości udowej lub rzepkę.

• Fałd maziowy rzepkowy boczny: jest to typ najrzadziej spotykany, stwierdzany jedynie w około 1,3% kolan. Położony jest po bocznej stronie kolana i rzadko daje objawy kliniczne.

Poniżej fałdy skrzydłowe zbiegają się i łączą w pojedyncze pasmo — podrzepkowy fałd błony maziowej (więzadło śluzowe) — biegnące do przedniej części dołu międzykłykciowego kości udowej.