Głowa kości strałkowej
Caput fibulae
Definicja
Górny koniec kości strzałkowej, określany jako głowa kości strzałkowej, jest rozszerzony we wszystkich kierunkach.
Na jej górnej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa łącząca się z kłykciem bocznym kości piszczelowej, tworząc staw piszczelowo-strzałkowy. Brzegi powierzchni stawowej przyczepiają się do błony włóknistej stawu piszczelowo-strzałkowego.
Na tylno-bocznej powierzchni głowy kości strzałkowej znajduje się kostny wyrostek zwany wyrostkiem rylcowatym.
Głowa kości strzałkowej stanowi miejsce przyczepu ścięgna mięśnia dwugłowego uda oraz więzadła pobocznego strzałkowego. Ponadto kilka mięśni wywodzących się z trzonu kości strzałkowej biegnie ku górze, sięgając głowy kości strzałkowej; należą do nich mięsień prostownik palców, mięsień strzałkowy długi oraz mięsień płaszczkowaty.
Odnośniki
Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1405-1406.
