Jądro nakrywowe konarowo-mostowe

Jądro nakrywowe konarowo-mostowe zlokalizowane jest w pniu mózgu, ogonowo względem istoty czarnej i przylegając do konara górnego móżdżku. Wyróżnia się w nim dwie części: jedną zawierającą neurony cholinergiczne — pars compacta — oraz jedną zawierającą głównie neurony glutaminergiczne — pars dissipata. Jądro nakrywowe konarowo-mostowe stanowi jeden z głównych składników układu siatkowatego wstępującego.

Neurony jądra nakrywowego konarowo-mostowego wysyłają aksony do szerokiego zakresu obszarów mózgu, w szczególności do części zwojów podstawy, takich jak jądro podwzgórza, część zbita istoty czarnej oraz gałka blada wewnętrzna. Aksony te kierowane są również do wzgórza, móżdżku, części podstawnej kresomózgowia oraz dolnego pnia mózgu, a w obrębie kory mózgowej — do dodatkowej kory ruchowej oraz korowych obszarów czucia somatycznego i ruchu.

Jądro nakrywowe konarowo-mostowe otrzymuje aferencje z wielu obszarów mózgu, w tym ze zwojów podstawy, do których samo wysyła projekcje — z wyjątkiem części zbitej istoty czarnej, do której jądro to projektuje, lecz od której nie otrzymuje aferencji; natomiast z części siatkowatej istoty czarnej otrzymuje aferencje, lecz do niej nie projektuje.

Jądro nakrywowe konarowo-mostowe uczestniczy w wielu funkcjach, w tym w czuwaniu, uwadze, uczeniu się, przetwarzaniu nagrody oraz w dowolnych ruchach kończyn i lokomocji. Choć niegdyś uważano je za strukturę istotną dla inicjacji ruchu, nowsze badania sugerują jego rolę w przekazywaniu sprzężenia zwrotnego czuciowego do kory mózgowej. Przypisuje się mu również udział w generowaniu i podtrzymywaniu snu z szybkimi ruchami gałek ocznych.

Najnowsze badania wykazały, że jądro nakrywowe konarowo-mostowe bierze udział w planowaniu ruchu oraz że różne sieci neuronów w obrębie tego jądra ulegają aktywacji zarówno podczas rzeczywistego, jak i wyobrażonego ruchu.