Jądro zębate móżdżku
Nucleus dentatus
- Latin synonyms: Nucleus lateralis cerebelli
Definicja
Jądro zębate móżdżku jest skupiskiem neuronów, czyli komórek nerwowych, w centralnym systemie nerwowym, charakteryzującym się zębatym – ząbkowanym lub piłkowanym – brzegiem. Położone jest w obrębie głębokiej istoty białej każdej półkuli móżdżku i stanowi największą pojedynczą strukturę łączącą móżdżek z pozostałymi częściami mózgu. Jest największym i najbardziej bocznym – czyli najdalej wysuniętym od linii pośrodkowej – spośród czterech par głębokich jąder móżdżku; pozostałe to jądro wierzchu oraz jądra kulkowate i czopowate, które łącznie określa się mianem jądra wstawkowego. Jądro zębate móżdżku odpowiada za planowanie, inicjowanie i kontrolę ruchów dowolnych. Grzbietowy obszar jądra zębatego móżdżku zawiera drogi odprowadzające zaangażowane w funkcje ruchowe, czyli ruchy mięśni szkieletowych, natomiast obszar brzuszny zawiera drogi odprowadzające zaangażowane w funkcje nieruchowe, takie jak świadome myślenie oraz funkcje wzrokowo-przestrzenne.
Odnośniki