Kanał spiralny ślimaka

Canalis spiralis cochleae

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Kanał spiralny ślimaka jest kostnym kanałem ślimaka, który wykonuje dwa i trzy czwarte obrotu wokół kolumienki.

Jego długość wynosi około 30 mm; stopniowo zmniejsza się jego średnica od podstawy ku szczytowi, gdzie kończy się on kopułą, stanowiącą wierzchołek ślimaka.

Początek tego kanału ma średnicę około 3 mm; odchodzi on od kolumienki w kierunku jamy bębenkowej i przedsionka, wykazując trzy otwory:

Jeden — okienko ślimaka (fenestra cochleæ) — łączy się z jamą bębenkową; w stanie świeżym otwór ten jest zamknięty przez błonę bębenkową wtórną. Drugi, o kształcie eliptycznym, otwiera się do przedsionka. Trzeci stanowi otwór wodociągu ślimaka, prowadzący do drobnego kanału lejkowatego, który otwiera się na powierzchni przeponowej (dolnej) części skalistej kości skroniowej, przepuszcza małą żyłę, a ponadto tworzy połączenie między przestrzenią podpajęczynówkową a schodami bębenka.

Ścianę wewnętrzną kanału spiralnego ślimaka tworzy oś środkowa, owinięta spiralnie wokół niej przez dwa i trzy czwarte obrotu, od podstawy ku wierzchołkowi, oraz delikatna płytka — blaszka spiralna kostna — odchodząca od kolumienki i, podążając za skrętami kanału, częściowo dzieląca go na dwie części. W stanie świeżym błona — blaszka podstawna — rozciąga się od brzegu wolnego tej płytki do ściany zewnętrznej kostnego ślimaka, całkowicie rozdzielając kanał na dwa przewody, które jednak komunikują się ze sobą u wierzchołka kolumienki przez niewielki otwór zwany szparą osklepka.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria