Kanał spiralny ślimaka
Canalis spiralis cochleae
Definicja
Kanał spiralny ślimaka jest kostnym kanałem ślimaka, który wykonuje dwa i trzy czwarte obrotu wokół kolumienki.
Jego długość wynosi około 30 mm; stopniowo zmniejsza się jego średnica od podstawy ku szczytowi, gdzie kończy się on kopułą, stanowiącą wierzchołek ślimaka.
Początek tego kanału ma średnicę około 3 mm; odchodzi on od kolumienki w kierunku jamy bębenkowej i przedsionka, wykazując trzy otwory:
Jeden — okienko ślimaka (fenestra cochleæ) — łączy się z jamą bębenkową; w stanie świeżym otwór ten jest zamknięty przez błonę bębenkową wtórną. Drugi, o kształcie eliptycznym, otwiera się do przedsionka. Trzeci stanowi otwór wodociągu ślimaka, prowadzący do drobnego kanału lejkowatego, który otwiera się na powierzchni przeponowej (dolnej) części skalistej kości skroniowej, przepuszcza małą żyłę, a ponadto tworzy połączenie między przestrzenią podpajęczynówkową a schodami bębenka.
Ścianę wewnętrzną kanału spiralnego ślimaka tworzy oś środkowa, owinięta spiralnie wokół niej przez dwa i trzy czwarte obrotu, od podstawy ku wierzchołkowi, oraz delikatna płytka — blaszka spiralna kostna — odchodząca od kolumienki i, podążając za skrętami kanału, częściowo dzieląca go na dwie części. W stanie świeżym błona — blaszka podstawna — rozciąga się od brzegu wolnego tej płytki do ściany zewnętrznej kostnego ślimaka, całkowicie rozdzielając kanał na dwa przewody, które jednak komunikują się ze sobą u wierzchołka kolumienki przez niewielki otwór zwany szparą osklepka.
Odnośniki