Kłykieć boczny kości piszczelowej

Condylus lateralis tibiae

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Kłykieć boczny kości piszczelowej tworzy zewnętrzną część poszerzonego górnego odcinka kości piszczelowej. Jego powierzchnia stawowa górna ma kształt zbliżony do okrągłego. Środkowa część powierzchni stawowej kłykcia bocznego jest wklęsła i bezpośrednio artykułuje z kłykciem bocznym kości udowej. Zewnętrzny brzeg pokryty jest chrzęstnym obrąbkiem w kształcie litery C, zwanym łąkotką boczną, która pełni funkcję amortyzatora i zapewnia stabilność stawu kolanowego. Po przyśrodkowej stronie powierzchni stawowej górnej znajduje się wyraźny guzek kostny, który graniczy z bocznym zasięgiem wyniosłości międzykłykciowej.

Górny brzeg zarówno kłykcia bocznego, jak i przyśrodkowego stanowi przyczep więzadła torebkowego stawu kolanowego. Ponadto brzegi powierzchni stawowej strzałkowej zapewniają przyczep więzadła torebkowego stawu piszczelowo-strzałkowego. Od przodu kłykieć boczny kości piszczelowej daje przyczep pasmu biodrowo-piszczelowemu, natomiast od tyłu rowek na tylnej powierzchni kłykcia bocznego kości piszczelowej mieści ścięgno mięśnia podkolanowego.

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1401-1405.