Kłykieć boczny kości udowej

Kłykieć boczny kości udowej stanowi część poszerzonego dolnego końca kości udowej. W przeciwieństwie do kłykcia przyśrodkowego, kłykieć boczny jest bardziej płaski i lepiej wyrównany z trzonem kości udowej, co umożliwia mu odgrywanie istotnej roli w przenoszeniu ciężaru ciała na kość piszczelową. Od przodu oba kłykcie są połączone i wyrównane z przednią powierzchnią trzonu kości udowej, natomiast od tyłu wykraczają poza płaszczyznę powierzchni podkolanowej i są oddzielone dołem międzykłykciowym.

Najbardziej wystającym punktem kłykcia bocznego jest nadkłykieć boczny, który stanowi przyczep więzadła pobocznego strzałkowego. Poniżej nadkłykcia bocznego znajduje się rowek dla ścięgna mięśnia podkolanowego, a głowa boczna mięśnia brzuchatego łydki rozpoczyna się tylno-górnie w stosunku do niego.

Zarówno kłykieć przyśrodkowy, jak i kłykieć boczny kości udowej są częściowo pokryte powierzchnią stawową. Część pokrywająca oba kłykcie od przodu nosi nazwę powierzchni stawowej rzepki, natomiast część pokrywająca je od dołu i od tyłu określana jest jako powierzchnia stawowa piszczelowa.