Kora mózgowa

Kora mózgowa jest zewnętrzną warstwą tkanki nerwowej mózgu u ludzi i innych ssaków. Dzieli się ona na dwie kory wzdłuż płaszczyzny strzałkowej: lewą i prawą półkulę mózgu, rozdzielone przez podłużną szczelinę pośrodkową. Kora mózgowa odgrywa kluczową rolę w procesach pamięci, uwagi, percepcji, świadomości, myślenia, mowy i świadomości. Kora mózgowa człowieka ma grubość od 2 do 4 milimetrów.

U dużych ssaków kora mózgowa jest pofałdowana, co zapewnia znacznie większą powierzchnię w ograniczonej objętości czaszki. Fałd lub grzebień kory określa się mianem zakrętu, natomiast rowek lub szczelina nosi nazwę bruzdy. W mózgu człowieka ponad dwie trzecie kory mózgowej jest ukryte w bruzdach.

Kora mózgowa zbudowana jest z istoty szarej, składającej się głównie z ciał komórkowych i naczyń włosowatych. Kontrastuje ona z leżącą głębiej istotą białą, złożoną głównie z białych osłonek mielinowych aksonów neuronów. Najnowszą ewolucyjnie częścią kory mózgowej ssaków jest kora nowa, która zróżnicowała się w sześć poziomych warstw; starsza filogenetycznie część kory mózgowej — hipokamp — posiada co najwyżej trzy warstwy komórkowe. Neurony poszczególnych warstw łączą się pionowo, tworząc małe mikroobwody zwane kolumnami korowymi. Różne obszary kory nowej, znane jako pola Brodmanna, wyróżnia się na podstawie różnic w ich cytoarchitektonice oraz funkcjonalnej roli w zakresie czucia, procesów poznawczych i zachowania.