Kość łódeczkowatej

Kość łódeczkowata jest największą kością bliższego szeregu i swoją nazwę (navicular) zawdzięcza wyobrażonemu podobieństwu do łodzi.

Położona jest po promieniowej stronie nadgarstka, a jej długa oś przebiega z góry ku dołowi, bocznie i ku przodowi. Powierzchnia górna jest wypukła, gładka, o kształcie trójkątnym i łączy się z dolnym końcem kości promieniowej. Powierzchnia dolna, skierowana ku dołowi, bocznie i ku tyłowi, jest również gładka, wypukła i trójkątna; podzielona jest nieznacznym grzebieniem na dwie części — boczna łączy się z kością czworoboczną większą, przyśrodkowa zaś z kością czworoboczną mniejszą. Na powierzchni grzbietowej znajduje się wąski, szorstki rowek, biegnący przez całą długość kości i służący jako przyczep więzadeł. Powierzchnia dłoniowa jest wklęsła w części górnej, a w swej dolnej i bocznej części uniesiona w zaokrąglony wyrostek — guzek, skierowany ku przodowi, stanowiący przyczep troczka zginaczy, a niekiedy dający przyczep początkowy kilku włóknom