Kość podniebienna

Os palatinum

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Kość podniebienna leży w tylnej części jamy nosowej, między szczęką a wyrostkiem skrzydłowatym kości klinowej.

Tworzy ściany trzech ubytków: dno i ścianę boczną jamy nosowej, ścianę górną ust oraz dno oczodołu; bierze udział w tworzeniu dwóch dołów — dołu skrzydłowo-podniebiennego i dołu skrzydłowego — oraz jednej szczeliny: szczeliny oczodołowej dolnej.

Kość podniebienna kształtem przypomina nieco literę L i składa się z części poziomej i części pionowej oraz trzech wyraźnych wyrostków, a mianowicie: wyrostka piramidowego, skierowanego ku tyłowi i bocznie od miejsca połączenia obu części, a także wyrostka oczodołowego i wyrostka klinowego, które wieńczą część pionową i są oddzielone głębokim wcięciem — wcięciem klinowo-podniebiennym.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).