Łagiewka

Utriculus

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Łagiewka, większy z dwóch błoniastych woreczków błędnika błoniastego, ma kształt podłużny, jest spłaszczona poprzecznie i zajmuje górną oraz tylną część przedsionka, przylegając do zachyłka eliptycznego i obszaru poniżej niego.

Część umieszczona w zachyłku tworzy rodzaj kieszeni lub ślepego zachyłka, którego dno i ściana przednia są zgrubiałe i tworzą plamkę akustyczną łagiewki (macula acustica utriculi), która przyjmuje włókna łagiewkowe nerwu słuchowego.

Jama łagiewki łączy się od tyłu z kanałami półkolistymi przez pięć otworów. Od jej ściany przedniej odchodzi przewód łagiewkowo-woreczkowaty (ductus utriculosaccularis), który uchodzi do przewodu śródchłonkowego (ductus endolymphaticus).

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria