Mięsień płaszczkowaty

Musculus soleus

Definicja

Antoine Micheau

Tłumaczenie automatyczne

Mięsień płaszczkowaty jest szerokim, płaskim mięśniem położonym w tylnym przedziale podudzia, głęboko względem mięśnia brzuchatego łydki. Jego przyczep początkowy obejmuje tylną powierzchnię bliższej części kości piszczelowej (w tym kresę mięśnia płaszczkowatego), bliższą jedną trzecią kości strzałkowej oraz błonę międzykostną. Włókna mięśniowe zbiegają się ku dołowi, przyczepiając się za pośrednictwem środka ścięgnistego, który łączy się z rozcięgną mięśnia brzuchatego łydki, tworząc ścięgno piętowe (Achillesa), przyczepiające się do guzowatości kości piętowej. Mięsień płaszczkowaty charakteryzuje się złożoną architekturą, obejmującą zarówno przednie przedziały dwupierzaste, jak i tylne przedziały jednopierzaste, i jest unerwiony przez gałęzie nerwu piszczelowego. Jego podstawową funkcją jest zgięcie podeszwowe w stawie skokowym, co w istotny sposób przyczynia się do stabilności posturalnej i lokomocji.

Przyczep początkowy: Kość strzałkowa, brzeg przyśrodkowy kości piszczelowej (kresa mięśnia płaszczkowatego)

Przyczep końcowy: Ścięgno piętowe

Tętnica: Tętnice suralne

Nerw: Nerw piszczelowy, konkretnie korzenie nerwowe L5–S2

Czynność: Zgięcie podeszwowe

Antagonista: Mięsień piszczelowy przedni

Opis: Mięsień płaszczkowaty jest szerokim, płaskim mięśniem położonym bezpośrednio przed mięśniem brzuchatym łydki. Rozpoczyna się włóknami ścięgnistymi od tylnej powierzchni głowy kości strzałkowej oraz od górnej jednej trzeciej tylnej powierzchni trzonu tej kości; od kresy mięśnia płaszczkowatego oraz od środkowej jednej trzeciej przyśrodkowego brzegu kości piszczelowej; część włókien rozpoczyna się również od łuku ścięgnistego rozpiętego między piszczelowym a strzałkowym przyczepem mięśnia, przed którym przebiegają naczynia podkolanowe i nerw piszczelowy. Włókna kończą się rozcięgną pokrywającą tylną powierzchnię mięśnia, która stopniowo grubiejąc i zwężając się, łączy się ze ścięgnem mięśnia brzuchatego łydki, tworząc wspólnie ścięgno piętowe.

Odmiany. — Dodatkowa głowa w dolno-przyśrodkowej części mięśnia, kończąca się zazwyczaj w ścięgnie piętowym, kości piętowej lub w troczku zginaczy.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).