Nerw szczękowy; gałąź szczękowa Vb; V2

Nerw szczękowy [Vb; V2] (n. maxillaris; superior maxillary nerve), czyli druga gałąź nerwu trójdzielnego, jest nerwem czuciowym.

Jest pośredni zarówno pod względem położenia, jak i wielkości — między nerwem ocznym a nerwem żuchwowym.

Rozpoczyna się w środkowej części zwoju półksiężycowatego jako spłaszczone pasmo splotowate i biegnąc poziomo ku przodowi, opuszcza czaszkę przez otwór okrągły, gdzie przybiera bardziej cylindryczny kształt i twardszą konsystencję. Następnie przechodzi przez dół skrzydłowo-podniebienny, kieruje się bocznie po tylnej powierzchni szczęki i wchodzi do oczodołu przez szczelinę oczodołową dolną; przebiega przez rowek podoczodołowy i kanał podoczodołowy w dnie oczodołu, po czym ukazuje się na twarzy w otworze podoczodołowym.

W miejscu zakończenia nerw leży pod mięśniem czworobocznym wargi górnej i dzieli się na pęczek gałęzi, które rozchodzą się po bocznej powierzchni nosa, powiece dolnej i wardze górnej, łącząc się z włóknami nerwu twarzowego.

Jego gałęzie można podzielić na cztery grupy:

• W czaszce: środkowa gałąź oponowa, gałąź jarzmowa
• W dole skrzydłowo-podniebiennym: gałęzie skrzydłowo-podniebienne, tylne górne gałęzie zębodołowe
• W kanale podoczodołowym: przednia górna gałąź zębodołowa, środkowa górna gałąź zębodołowa
• Na twarzy: gałąź powiekowa dolna, gałąź nosowa zewnętrzna, gałąź wargowa górna