Nerwy szyjno-bębenkowe

Nervi caroticotympanici

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Nerwy szyjno-bębenkowe są gałęziami splotu tętniczego tętnicy szyjnej wewnętrznej i zawierają pozazwojowe włókna współczulne, wywodzące się ze zwoju szyjnego górnego. Nerwy te podążają wzdłuż gałęzi szyjno-bębenkowych tętnicy szyjnej wewnętrznej, wnikając do jamy ucha środkowego przez jego ścianę dolną. Tutaj łączą się ze splotem bębenkowym leżącym nad wzgórkiem.

Oprócz nerwów szyjno-bębenkowych, unerwienie współczulne splotu bębenkowego pochodzi również ze splotu tętniczego otaczającego tętnicę oponową środkową. Natomiast neurony przywspółczulne (wywodzące się z jądra ślinowego dolnego w pniu mózgu) docierają do splotu bębenkowego za pośrednictwem gałęzi bębenkowej nerwu językowo-gardłowego [IX].

Neurony współczulne (jak również przywspółczulne) są rozprowadzane do ślinianki przyusznej za pośrednictwem nerwu uszno-skroniowego. Włókna współczulne powodują skurcz naczyń ślinianki przyusznej, co prowadzi do zmniejszenia jej wydzielania.

Odnośniki

  • Fillmore, E.P. and Seifert, M.F. (2015). ‘Chapter 22-Anatomy of the Trigeminal Nerve’, in Nerves and Nerve Injuries. Editor(s): Tubbs, R.S., Rizk, E., Shoja, M.M., Loukas, M., Barbaro, N. and Spinner, R.J. Academic Press, pp. 330. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-410390-0.00023-8

Galeria