Plateau kości piszczelowej

Planum tibiae

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Plateau kości piszczelowej stanowi płaski obszar na górnym końcu kości piszczelowej. Obejmuje górne powierzchnie stawowe kłykcia przyśrodkowego i bocznego kości piszczelowej wraz z pośrednią okolicą międzykłykciową między nimi. Guzowatość kości piszczelowej, wyznaczająca przedni zasięg okolicy międzykłykciowej, stanowi również część plateau kości piszczelowej.

Powierzchnie stawowe są wklęsłe w części środkowej i bezpośrednio łączą się z kłykciami kości udowej. Ich brzegi pokryte są jednak chrzęstnymi obrąbkami zwanymi łąkotkami, które oddzielają powierzchnie stawowe od kłykci kości udowej. Łąkotki pełnią funkcję amortyzatorów oraz zapewniają stabilność stawu kolanowego.

Okolica międzykłykciowa leży między przyśrodkową i boczną powierzchnią stawową kłykci, a jej charakterystycznym elementem jest wyniosłość międzykłykciowa znajdująca się w jej centrum. Obszar ten stanowi miejsce przyczepu końców łąkotek oraz więzadeł krzyżowych.

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1401-1405.