Powierzchnia stawowa boczna rzepki

Boczna powierzchnia stawowa rzepki jest większą z dwóch głównych powierzchni stawowych na tylnej powierzchni rzepki. Pokryta jest chrząstką szklistą, która jest zazwyczaj grubsza niż chrząstka powierzchni przyśrodkowej, co odzwierciedla jej rolę w przenoszeniu większych sił kontaktowych podczas zgięcia kolana. Powierzchnia boczna ma kształt wklęsły i tworzy staw z boczną powierzchnią bloczka kości udowej. Od powierzchni przyśrodkowej oddziela ją grzebień pionowy, a u większości osób powierzchnia boczna rozciąga się bardziej proksymalnie i bocznie, tworząc niekiedy pojedynczy wyraźny boczny grzebień poprzeczny. Powierzchnia chrząstki po stronie bocznej charakteryzuje się wklęsłym wgłębieniem, a sama powierzchnia jest często bardziej wyniosła i bardziej stroma niż powierzchnia przyśrodkowa, co przyczynia się do stabilności stawu rzepkowo-udowego, zwłaszcza we wczesnej fazie zgięcia.