Powierzchnia stawowa dolna
Facies articularis inferior atlantis
- Synonim w języku łacińskim Facies articularis caudalis
Definicja
Dolne powierzchnie stawowe (dolne powierzchnie stawowe) mają kształt kolisty, są spłaszczone lub nieznacznie wypukłe i skierowane ku dołowi oraz przyśrodkowo; łączą się stawowo z osią i umożliwiają ruchy obrotowe głowy. Tuż poniżej brzegu przyśrodkowego każdej górnej powierzchni stawowej znajduje się niewielki guzek stanowiący przyczep więzadła poprzecznego atlasu, które rozciąga się w poprzek pierścienia atlasu i dzieli otwór kręgowy na dwie nierówne części — przednią, mniejszą, przyjmującą wyrostek zębowy osi, oraz tylną, przez którą przechodzi rdzeń kręgowy wraz z jego oponami. Ta część kanału kręgowego ma znaczne rozmiary, znacznie większe niż wymagane do pomieszczenia rdzenia kręgowego, toteż może dochodzić do bocznego przemieszczenia atlasu bez ucisku na tę strukturę.
Odnośniki