Powięź szeroka

Powięź szeroka jest gęstą, włóknistą tkanką łączną otaczającą mięśnie uda. Znana jest również jako powięź głęboka uda. Struktura ta rozciąga się od grzebienia kości biodrowej aż do kości piszczelowej, gdzie przyczepia się do guzka Gerdy'ego.

Powięź szeroka stanowi osłonę całego uda kończyny, lecz różni się grubością w poszczególnych częściach. Jest grubsza w górnej i bocznej części uda, gdzie otrzymuje włókniste rozszerzenie od mięśnia pośladkowego wielkiego oraz gdzie mięsień napinacz powięzi szerokiej wnika między jej warstwy; jest bardzo cienka z tyłu oraz w górnej i przyśrodkowej części, gdzie pokrywa mięśnie przywodziciele, a następnie ponownie ulega wzmocnieniu wokół kolana, otrzymując włókniste rozszerzenia od ścięgna mięśnia dwugłowego uda po stronie bocznej, od mięśnia krawieckiego po stronie przyśrodkowej oraz od mięśnia czworogłowego uda od przodu.

Powięź szeroka przyczepia się: powyżej i z tyłu — do tylnej powierzchni kości krzyżowej i kości guzicznej; bocznie — do grzebienia kości biodrowej; z przodu — do więzadła pachwinowego oraz do gałęzi górnej kości łonowej; przyśrodkowo — do gałęzi dolnej kości łonowej, do gałęzi dolnej i guza kulszowego kości kulszowej oraz do dolnego brzegu więzadła krzyżowo-guzowego.

Od przyczepu do grzebienia kości biodrowej powięź biegnie ku dołowi nad mięśniem pośladkowym średnim do górnego brzegu mięśnia pośladkowego wielkiego, gdzie rozdziela się na dwie warstwy: jedna przebiega powierzchownie względem tego mięśnia, a druga — pod nim; na poziomie dolnego brzegu mięśnia obie warstwy łączą się ponownie.

Po stronie bocznej powięź szeroka przyjmuje większą część ścięgna przyczepu końcowego mięśnia pośladkowego wielkiego i ulega proporcjonalnemu pogrubieniu.

Część powięzi szerokiej przyczepiająca się do przedniej części grzebienia kości biodrowej, odpowiadająca przyczepowi początkowemu mięśnia napinacza powięzi szerokiej, biegnie ku dołowi po bocznej stronie uda jako dwie warstwy: jedna powierzchownie względem tego mięśnia, a druga — pod nim; na dolnym końcu mięśnia obie warstwy łączą się, tworząc — po uprzednim przyjęciu przyczepu końcowego mięśnia — mocne pasmo. Pasmo to biegnie dalej ku dołowi pod nazwą pasma biodrowo-piszczelowego (iliotibial band) i przyczepia się do kłykcia bocznego kości piszczelowej. Część pasma biodrowo-piszczelowego leżąca pod mięśniem napinaczem powięzi szerokiej przedłuża się ku górze, łącząc się z boczną częścią błony włóknistej stawu biodrowego.

Poniżej powięź szeroka przyczepia się do wszystkich wyniosłości kostnych wokół stawu kolanowego, a mianowicie do kłykci kości udowej i kości piszczelowej oraz do głowy kości strzałkowej. Po obu stronach rzepki jest wzmocniona poprzecznymi włóknami od dolnych części mięśni obszernych, które przyczepiają się do tej kości i ją podtrzymują. Spośród nich włókna boczne są mocniejsze i stanowią ciągłość z pasmem biodrowo-piszczelowym.

Głęboka powierzchnia powięzi szerokiej oddaje dwie mocne przegrody międzymięśniowe, które przyczepiają się na całej długości kresy chropawej oraz jej przedłużeń ku górze i ku dołowi. Boczna i mocniejsza przegroda, biegnąca od przyczepu końcowego mięśnia pośladkowego wielkiego do kłykcia bocznego, oddziela mięsień obszerny boczny z przodu od głowy krótkiej mięśnia dwugłowego uda z tyłu i stanowi częściowy przyczep początkowy tych mięśni. Przyśrodkowa i cieńsza przegroda oddziela mięsień obszerny przyśrodkowy od mięśni przywodzicieli i mięśnia grzebieniowego. Oprócz tych przegród stwierdza się liczne mniejsze przegrody, oddzielające poszczególne mięśnie i otaczające każdy z nich odrębną pochewką.