Powięź zasłonowwa

Powięź zasłonowa (powięź mięśnia zasłaniacza wewnętrznego) pokrywa powierzchnię miedniczą (wewnętrzną) mięśnia zasłaniacza wewnętrznego i przyczepia się wzdłuż obwodu przyczepu początkowego tego mięśnia.

• Ku górze łączy się luźno z tylną częścią kresy łukowatej, gdzie jest ciągła z powięzią biodrową. Ku przodowi od tego miejsca, podążając za linią przyczepu początkowego mięśnia zasłaniacza wewnętrznego, stopniowo oddziela się od powięzi biodrowej, a ciągłość między nimi zachowana jest jedynie przez okostną. Powięź ta wysklepia się poniżej naczyń i nerwu zasłonowego, dopełniając kanał zasłonowy, a z przodu miednicy przyczepia się do tyłu gałęzi górnej kości łonowej.

• Ku dołowi powięź zasłonowa przyczepia się do wyrostka sierpowatego więzadła krzyżowo-guzowego oraz do łuku łonowego, gdzie staje się ciągła z powięzią górną przepony moczowo-płciowej.

• Ku tyłowi przedłuża się w obręb pośladka.

Wewnętrzne naczynia sromowe i nerw sromowy przebiegają przez powierzchnię miedniczą mięśnia zasłaniacza wewnętrznego i są zamknięte w wyspecjalizowanym kanale — kanale sromowym (kanale Alcoka) — utworzonym przez powięź zasłonową.