Rękojeść mostka

Manubrium sterni

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Rękojeść mostka ma kształt zbliżony do czworobocznego, jest szeroka i gruba w części górnej, zwężając się ku dołowi w miejscu połączenia z trzonem.

Powierzchnie.—Jej powierzchnia mostkowo-żebrowa; powierzchnia przednia, wypukła w kierunku bocznym i wklęsła od góry ku dołowi, jest gładka i stanowi przyczep po obu stronach dla mostkowych początków mięśnia piersiowego większego oraz mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Niekiedy grzebienie ograniczające przyczepy tych mięśni są bardzo wyraźne. Powierzchnia jelitowa; powierzchnia jelitowa tylna, wklęsła i gładka, stanowi przyczep po obu stronach dla mięśnia mostkowo-gnykowego oraz mięśnia mostkowo-tarczowego.

Brzegi.Brzeg górny jest najgrubszy i wykazuje pośrodku wcięcie szyjne lub wcięcie przedmostkowe; po obu stronach wcięcia znajduje się owalna powierzchnia stawowa, skierowana ku górze, ku tyłowi i bocznie, służąca do połączenia stawowego z końcem mostkowym obojczyka. Brzeg dolny, owalny i szorstki, pokryty jest w stanie świeżym cienką warstwą chrząstki, umożliwiającą połączenie z trzonem. L

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria