Splot płucny

Splot płucny jest wzajemnie połączoną siecią neuronów, zlokalizowaną wokół rozdwojenia tchawicy na główne oskrzela. Można go podzielić na przedni i tylny splot płucny, położone odpowiednio przed rozdwojeniem tchawicy i za nim. Sploty te zapewniają autonomiczne unerwienie płuc oraz opłucnej trzewnej.

Zarówno przedni, jak i tylny splot płucny składają się z odprowadzających neuronów autonomicznych — współczulnych i przywspółczulnych — oraz z trzewnych neuronów dośrodkowych:

Pozazwojowe neurony współczulne wywodzą się z górnych piersiowych zwojów współczulnych. Natomiast przedzwojowe neurony przywspółczulne wywodzą się z grzbietowego jądra ruchowego nerwu błędnego i docierają do splotu płucnego za pośrednictwem gałęzi płucnych prawego i lewego nerwu błędnego, biegnących w pobliżu korzenia płuca. Neurony autonomiczne splotu są ostatecznie rozprowadzane wzdłuż gałęzi dróg oddechowych oraz naczyń, do płuc i opłucnej trzewnej. Pod względem czynnościowym neurony współczulne powodują skurcz oskrzeli, skurcz naczyń oraz zmniejszenie wydzielania pęcherzykowego. Natomiast unerwienie za pośrednictwem nerwu błędnego prowadzi do rozkurczu oskrzeli, rozkurczu naczyń, a ponadto wywiera działanie wydzielnicze na gruczoły oskrzelowe i pęcherzykowe.

Należy zaznaczyć, że trzewne neurony dośrodkowe towarzyszą również odprowadzającym neuronom ruchowym nerwu błędnego oraz neuronom współczulnym. Przewodzą one informacje czuciowe z płuc i opłucnej trzewnej z powrotem do centralnego systemu nerwowego.