Staw barkowo-obojczykowy

Articulatio acromioclavicularis

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Staw barkowo-obojczykowy jest stawem płaskim między końcem barkowym obojczyka a brzegiem przyśrodkowym wyrostka barkowego łopatki. Jego więzadła to:

  • Więzadło barkowo-obojczykowe
  • Krążek stawowy stawu barkowo-obojczykowego
  • Więzadło kruczo-obojczykowe (więzadło czworoboczne i więzadło stożkowate)
  • Torebka stawowa

Torebka stawowa otacza całkowicie powierzchnie stawowe i jest wzmocniona od góry oraz od dołu przez górne i dolne więzadło barkowo-obojczykowe.

Błona maziowa.—W stawie tym występuje zazwyczaj tylko jedna błona maziowa, jednak gdy obecny jest pełny krążek stawowy, stwierdza się ich dwie.

Ruchy.—Ruchy w tym stawie są dwojakiego rodzaju: (1) ruch ślizgowy końca stawowego obojczyka po wyrostku barkowym łopatki; (2) obrót łopatki ku przodowi i ku tyłowi względem obojczyka. Zakres tego obrotu jest ograniczony przez dwie części więzadła kruczo-obojczykowego: więzadło czworoboczne ogranicza obrót ku przodowi, a więzadło stożkowate — ku tyłowi.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).