Tętnica segmentowa podstawna przyśrodkowa
Arteria segmentalis basalis medialis pulmonis sinistri
- Synonim w języku łacińskim Ramus cardiacus; Ramus basalis medialis
Definicja
Tętnica segmentowa podstawna przyśrodkowa płuca lewego (A7) jest gałęzią tętnicy płucnej lewej zaopatrującą segment podstawny przyśrodkowy (S7) dolnego płata płuca lewego. Przebiega wzdłuż odpowiadającego jej oskrzela segmentowego podstawnego przyśrodkowego (B7) i zapewnia tętniczy przepływ krwi do miąższu płuca położonego wzdłuż powierzchni śródpiersiowej dolnego płata płuca lewego, przylegającej do sylwetki serca.
Kluczowe cechy anatomiczne:
Przyczep początkowy i przebieg: A7 odchodzi od lewej międzypłatowej (zstępującej) tętnicy płucnej jako część pnia podstawnego. Przebiega przyśrodkowo wzdłuż B7 w kierunku powierzchni śródpiersiowej dolnego płata płuca lewego. Tętnica segmentowa ściśle towarzyszy odpowiadającemu jej oskrzelu segmentowemu, leżąc na ogół obwodowo względem oskrzela.
Małe rozmiary po stronie lewej: W odróżnieniu od swojego odpowiednika po stronie prawej, lewa A7 jest charakterystycznie drobna ze względu na obecność serca (sylwetki serca), które zmniejsza objętość segmentu podstawnego przyśrodkowego po stronie lewej. Często jest zaopatrywana jako gałąź podsegmentowa odchodząca od lewej A8 (tętnicy segmentowej podstawnej przedniej), a nie jako niezależne naczynie segmentowe.
Zmienność i częstość występowania: Lewy segment podstawny przyśrodkowy (S7), a co za tym idzie jego unaczynienie tętnicze, był historycznie uznawany za często nieobecny. Jednak badania z zastosowaniem trójwymiarowej bronchografii i angiografii TK przeprowadzone na grupie 1 440 pacjentów wykazały, że lewy S7 jest obecny u około 75,6% osób. Zidentyfikowano sześć odrębnych wzorców rozgałęzień B7 (i towarzyszącej mu tętnicy), z których najczęstszy stanowi odejście B7 od B8 (61,4%), a następnie całkowity brak B7 (24,4%).
Relacje z pozostałymi tętnicami podstawnymi: Tętnice segmentowe podstawne dolnego płata płuca lewego obejmują A7 (podstawną przyśrodkową), A8 (podstawną przednią), A9 (podstawną boczną) i A10 (podstawną tylną). W płucu lewym pień podstawny najczęściej daje początek dwóm lub trzem pniom tętniczym, przy czym A7 często tworzy wspólny pień z A8 (oznaczany jako A7+8). Warianty anatomiczne dotyczące liczby i położenia tych tętnic stwierdza się w nawet 20% przypadków, a tętnice segmentowe mogą być pojedyncze, podwójne, a nawet potrójne.
Odnośniki
