Tętnice płatowe dolne

Arteria lobaris inferior pulmonis dextri

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Ku dołowi od przyczepu początkowego tętnic płata środkowego płuca prawego tętnica międzypłatowa staje się tętnicą dolnego płata płuca prawego. Mniej więcej na tym samym poziomie co przyczep początkowy tętnic płata środkowego płuca prawego, lecz po stronie przeciwnej, tętnica dolnego płata płuca prawego oddaje skierowaną ku tyłowi tętnicę do segmentu górnego (szczytowego) dolnego płata płuca prawego (A6).

U około 20% osób A6 odchodzi jednak jako dwie, a bardzo rzadko trzy odrębne tętnice od tętnicy dolnego płata płuca prawego.

Ku dołowi od przyczepu początkowego tętnicy do segmentu górnego dolnego płata płuca prawego tętnica dolnego płata płuca prawego przyjmuje nazwę pars basalis, czyli pnia podstawnego.

U około połowy osób kolejność odgałęzień od pars basalis jest następująca: najpierw tętnica segmentowa podstawna przyśrodkowa (A7), następnie tętnica segmentowa podstawna przednia (A8), a na końcu tętnice segmentowe podstawne boczna i tylna (A9 i A10).

Niestały segment płucny podszczytowy stwierdza się u około 30% osób; jest on zlokalizowany obustronnie między segmentem górnym a segmentami podstawnymi płatów dolnych (7). Jeśli jest obecny, zaopatrującą go tętnicę płucną oznacza się jako A8 lub A*, a tętnica ta odchodzi zazwyczaj od bocznej powierzchni prawej pars basalis. W większości przypadków posiada ona pojedynczy pień, choć niekiedy obserwuje się dwa lub trzy pnie.

Gałęzie tętnicy dolnego płata płuca prawego: