Trójkąt udowy

Trójkąt udowy (zwany również trójkątem Scarpego) jest trójkątną przestrzenią podpowięziową położoną w górnej części uda, poniżej więzadła pachwinowego. Przestrzeń ta posiada granice, ścianę dolną (dno), ścianę górną oraz zawiera ważne struktury anatomiczne.

Granice: Trójkąt udowy jest ograniczony przyśrodkowo przez mięsień przywodziciel długi, bocznie przez mięsień krawiecki, natomiast więzadło pachwinowe tworzy jego podstawę. Wierzchołek — utworzony przez skrzyżowanie mięśnia przywodziciela długiego i mięśnia krawieckiego — jest skierowany ku dołowi. Trójkąt udowy przechodzi w kanał przywodzicieli i prowadzi jego zawartość (tj. naczynia udowe) do dołu podkolanowego przez rozwór w mięśniu przywodzicielu wielkim.

Ściana dolna (dno): Dno trójkąta udowego tworzą kolejne mięśnie (od strony bocznej do przyśrodkowej): mięsień biodrowo-lędźwiowy (złożony z mięśnia biodrowego — iliacus — oraz mięśnia lędźwiowego większego), mięsień grzebieniowy oraz mięsień przywodziciel długi.

Ściana górna: Ścianę górną trójkąta udowego tworzą — od warstwy powierzchownej do głębokiej — skóra, powięź powierzchowna oraz powięź głęboka (powięź szeroka).

Zawartość: Od strony bocznej do przyśrodkowej zawartość trójkąta udowego obejmuje: nerw udowy, tętnicę udową, żyłę udową oraz kanał udowy. Ten ostatni jest przestrzenią wirtualną zawierającą naczynia chłonne. Tętnica udowa, żyła udowa i kanał udowy są wspólnie otoczone przez rękaw powięziowy — pochewkę udową — natomiast nerw udowy leży poza pochewką udową, bocznie od niej. Należy zaznaczyć, że kanał udowy stanowi potencjalne miejsce osłabienia w dolnej części brzucha i może być przyczyną powstawania przepuklin udowych.