Węchowa część błony śluzowej nosa; Powierzchnia węchowa
Pars olfactoria tunicae mucosae nasi
- Synonim w języku łacińskim Tunica mucosa olfactoria
- Powiązane terminy: Narząd węchu: Węchowa część błony śluzowej nosa; Powierzchnia węchowa
Definicja
Węchowa część błony śluzowej nosa pokrywa szczytowy obszar każdej jamy nosowej w kształcie odwróconej litery U:
Od góry wyścieła ścianę górną jamy nosowej, obejmując blaszkę sitową kości sitowej.
Bocznie pokrywa małżowinę górną oraz część małżowiny środkowej, gdzie łączy się z nabłonkiem oddechowym.
Przyśrodkowo pokrywa zachyłek klinowo-sitowy oraz górną część blaszki prostopadłej kości sitowej (przegrody nosowej).
Nabłonek węchowej części błony śluzowej nosa ma charakter wielorzędowy. Zawiera różnorodne komórki, w tym:
Dwubiegunowe neurony receptorowe węchu.
Komórki podporowe z mikrokosmkami. Są to komórki walcowate, podtrzymujące rozmieszczone między nimi neurony receptorowe węchu.
Komórki podstawne.
Nabłonek spoczywa na blaszce właściwej, która zawiera:
Gruczoły węchowe Bowmana wytwarzające wydzielinę surowiczą, pokrywającą błonę śluzową węchową.
Aksony neuronów węchowych przebiegające przez blaszkę sitową kości sitowej (w ścianie górnej jamy nosowej) i docierające do opuszki węchowej.
Odnośniki
Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 33: Nose, nasal cavity and paranasal sinuses’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 561-562.