Węchowa część błony śluzowej nosa; Powierzchnia węchowa

Pars olfactoria tunicae mucosae nasi

  • Synonim w języku łacińskim Tunica mucosa olfactoria
  • Powiązane terminy: Narząd węchu: Węchowa część błony śluzowej nosa; Powierzchnia węchowa

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Węchowa część błony śluzowej nosa pokrywa szczytowy obszar każdej jamy nosowej w kształcie odwróconej litery U:

  • Od góry wyścieła ścianę górną jamy nosowej, obejmując blaszkę sitową kości sitowej.

  • Bocznie pokrywa małżowinę górną oraz część małżowiny środkowej, gdzie łączy się z nabłonkiem oddechowym.

  • Przyśrodkowo pokrywa zachyłek klinowo-sitowy oraz górną część blaszki prostopadłej kości sitowej (przegrody nosowej).

Nabłonek węchowej części błony śluzowej nosa ma charakter wielorzędowy. Zawiera różnorodne komórki, w tym:

  • Dwubiegunowe neurony receptorowe węchu.

  • Komórki podporowe z mikrokosmkami. Są to komórki walcowate, podtrzymujące rozmieszczone między nimi neurony receptorowe węchu.

  • Komórki podstawne.

Nabłonek spoczywa na blaszce właściwej, która zawiera:

  • Gruczoły węchowe Bowmana wytwarzające wydzielinę surowiczą, pokrywającą błonę śluzową węchową.

  • Aksony neuronów węchowych przebiegające przez blaszkę sitową kości sitowej (w ścianie górnej jamy nosowej) i docierające do opuszki węchowej.

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 33: Nose, nasal cavity and paranasal sinuses’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 561-562.

Galeria