Zatoka prosta

Zatoka prosta (sinus rectus; zatoka namiotu) leży wzdłuż linii połączenia sierpu mózgu z namiotem móżdżku.

Na przekroju ma kształt trójkątny, zwiększa się ku tyłowi i biegnie ku dołowi i ku tyłowi od końca zatoki strzałkowej dolnej do zatoki poprzecznej po stronie przeciwnej niż ta, do której uchodzi zatoka strzałkowa górna. Jej część graniczna łączy się za pomocą gałęzi poprzecznej ze spływem zatok. Oprócz zatoki strzałkowej dolnej, zatoka prosta przyjmuje żyłę wielką mózgu (żyłę wielką Galena) oraz żyły górne półkuli robaka. W jej świetle przebiega kilka poprzecznych pasm łącznotkankowych.