Żyła płata środkowego; gałąź płata środkowego

Żyła płucna płata środkowego (żyła płata środkowego; prawa środkowa żyła płucna) jest żyłą odprowadzającą natlenowaną krew z płata środkowego płuca. Żyła ta powstaje z połączenia gałęzi przyśrodkowej i bocznej, które zbierają krew z odpowiednich segmentów płata środkowego.

Wzorce drenażu wykazują znaczną zmienność anatomiczną. W najczęściej spotykanym wariancie (w około 53–84% przypadków) żyła płata środkowego uchodzi do prawej górnej żyły płucnej. Do istotnych wariantów należą jednak: bezpośrednie ujście do lewego przedsionka jako oddzielne ostium (11–17% przypadków), odpływ do prawej dolnej żyły płucnej (3–6% przypadków) oraz rozdzielony drenaż, w którym gałąź przyśrodkowa i boczna uchodzą oddzielnie.

W przypadku gdy żyła płata środkowego uchodzi samodzielnie do lewego przedsionka, jej średnia średnica ujścia wynosi około 8,2–8,6 mm, co czyni ją najmniejszym ostium żyły płucnej w sercu.

Prawa środkowa żyła płucna jako odrębne naczynie występuje u około 19–20% pacjentów.