Międzymózgowie

Diencephalon

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Międzymózgowie jest częścią przodomózgowia położoną między kresomózgowiem a śródmózgowiem. Składa się z obustronnych struktur rozmieszczonych po obu stronach komory trzeciej: wzgórza, podwzgórza, nadwzgórza oraz niskowzgórza. Struktury te uczestniczą w regulacji licznych funkcji zmysłowych, ruchowych, endokrynnych, autonomicznych i behawioralnych.

W trakcie rozwoju zarodkowego międzymózgowie powstaje w wyniku podziału przodomózgowia, które samo wywodzi się z przedniej części cewy nerwowej i pierwotnie różnicuje się w trzy pierwotne pęcherzyki: przodomózgowie, śródmózgowie i tyłomózgowie. Przodomózgowie następnie dzieli się na kresomózgowie (dające początek półkulom mózgowym) oraz międzymózgowie.

Obie połowy międzymózgowia są połączone zrostem międzywzgórzowym. Ściany i strop komory trzeciej tworzone są przez blaszkę krańcową oraz splot naczyniówkowy. Komora trzecia łączy się z komorami bocznymi za pośrednictwem otworu międzykomorowego, a ze śródmózgowiem — przez wodociąg mózgu. Obecnych jest również kilka zachyłków, w tym zachyłek wzrokowy, zachyłek lejka (przysadkowy) oraz zachyłek podsutkowy.

Niektóre obszary międzymózgowia odpowiadają narządom okołokomorowym, w których bariera krew–mózg jest zredukowana, takim jak narząd podspoidłowy i narząd podsklepieniowy, pełniącym funkcje zmysłowe i wydzielnicze. Międzymózgowie połączone jest z półkulami mózgowymi za pośrednictwem torebki wewnętrznej.

Odnośniki

  • Barone R, Bortolami R. Anatomie comparée des mammifères domestiques, Tome 6, Neurologie I, Vigot, Paris, 2004.

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s anatomy of the dog, 4th edition, Elsevier Saunders, St Louis, 2012.

Galeria