Mózg

Encephalon

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Mózgowie, wraz z rdzeniem kręgowym, tworzy centralny system nerwowy. Położone wewnątrz czaszki, daje początek dwunastu parom nerwów czaszkowych, które zapewniają unerwienie głowy, niektórych mięśni szyi oraz różnych trzew klatki piersiowej i jamy brzusznej. Jego powierzchnia wykazuje liczne wyniosłości i uwypuklenia.

Pod względem histologicznym mózgowie zbudowane jest z miliardów neuronów i komórek glejowych, zorganizowanych w istotę szarą i istotę białą. W niektórych obszarach, szczególnie w obrębie pnia mózgu, istota szara i istota biała przeplatają się, tworząc twór siatkowaty.

W trakcie rozwoju zarodkowego mózgowie wywodzi się z trzech poszerzeń przedniej części cewy nerwowej: przodomózgowia, śródmózgowia i tyłomózgowia. Różnicują się one następnie w pięć głównych części: kresomózgowie, międzymózgowie, śródmózgowie, zamózgowie i rdzeniomózgowie. U osobnika dorosłego wyróżnia się trzy główne części: mózg (kresomózgowie), móżdżek (część tylna zamózgowia) oraz pień mózgu, który obejmuje pozostałe podziały.

Morfologia mózgowia różni się między gatunkami: u psów i kotów mózgowie jest stosunkowo dobrze rozwinięte, natomiast u koniowatych i bydła jest bardziej wydłużone, z grubo rozwiniętym móżdżkiem. U człowieka mózgowie charakteryzuje się wysoce rozwiniętą korą mózgową.

Odnośniki

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s anatomy of the dog, 4th edition, Elsevier Saunders, St Louis, 2012.