Przegrody serca

Serce zawiera cztery główne przegrody serca: przegrodę międzyprzedsionkową, przegrodę międzykomorową oraz dwie kolejne przegrody, które można wyróżnić: przegrodę przedsionkowo-komorową i przegrodę stożka (infundibularną).

• Przegroda międzyprzedsionkowa oddziela prawy i lewy przedsionek i składa się z dwóch głównych elementów: przegrody pierwotnej (septum primum) oraz przegrody wtórnej (septum secundum).

• Przegroda międzykomorowa oddziela prawą i lewą komorę i obejmuje zarówno składową mięśniową, jak i błoniastą. Część mięśniowa stanowi większość przegrody i rozwija się równocześnie z formowaniem jam komorowych. Można ją podzielić na część napływową, beleczkową i odpływową na podstawie anatomicznych punktów orientacyjnych. Przegroda błoniasta jest mniejszą składową włóknistą, wywodzącą się z prawobocznych brzegów poduszeczek przedsionkowo-komorowych. Przegroda międzykomorowa stanowi podłoże dla komorowej części układu bodźcoprzewodzącego i uczestniczy w mechanicznej czynności obu komór.

• Przegroda przedsionkowo-komorowa jest położona w miejscu, gdzie przegrody przedsionkowe i komorowe łączą się z zastawkami serca. Okolica ta obejmuje przegrodę błoniastą, środkowe ciało włókniste oraz podstawę przegrody międzykomorowej.

• Przegroda stożka (infundibularna) oddziela drogi odpływu aorty i pnia płucnego. Struktura ta nie jest oficjalnie uwzględniona w weterynaryjnej ani ludzkiej oficjalnej nomenklaturze anatomicznej.