Rdzeń kręgowy

Rdzeń kręgowy rozciąga się doogonowo od rdzenia przedłużonego przez kanał kręgowy i pełni funkcję głównego przewodnika sygnałów nerwowych między mózgowiem a strukturami obwodowymi. Jest zorganizowany w poziomy segmentalne, z których każdy daje początek parze nerwów rdzeniowych unerwiających określone okolice ciała. W obrębie rdzenia kręgowego istota szara (zawierająca ciała komórek nerwowych) jest położona centralnie i ma kształt motyla, natomiast istota biała (zbudowana z aksonów mielinowych) otacza ją i przewodzi drogi czuciowe oraz ruchowe.

Elementy anatomiczne, takie jak kanał środkowy, bruzda pośrodkowa [grzbietowa] oraz fissura mediana [ventralis], pozwalają określić wewnętrzną architekturę rdzenia kręgowego, natomiast trzy ochronne warstwy opon mózgowo-rdzeniowych — opona twarda, opona pajęcza i opona miękka — zapewniają jego integralność strukturalną. Mózgowie i rdzeń kręgowy wspólnie koordynują odruchy, czynności dowolne oraz funkcje autonomiczne, tworząc ośrodek nadrzędny dla wszystkich procesów fizjologicznych.