Śródmózgowie
Mesencephalon
Definicja
Śródmózgowie (łac. mesencephalon) jest najbardziej dziobową częścią pnia mózgu. Zawiera wodociąg śródmózgowia, który łączy czwartą komorę tyłomózgowia z komorą trzecią międzymózgowia.
Śródmózgowie dzieli się na dwie części:
Część grzbietowa = pokrywa, zdominowana przez istotę szarą, obejmująca wzgórki dziobowe i wzgórki ogonowe oraz blaszkę pokrywy.
Część brzuszna = konar mózgu, złożony z nakrywki, istoty czarnej oraz odnogi mózgu.
Śródmózgowie bierze udział w regulacji wzroku, słuchu, kontroli motorycznej, snu i czuwania, czujności, a także termoregulacji.
U koniowatych śródmózgowie jest stosunkowo dłuższe i węższe niż u innych zwierząt.
Odnośniki
Barone R, Bortolami R. Anatomie comparée des mammifères domestiques, Tome 6, Neurologie I, Vigot, Paris, 2004.
Evans HE, de Lahunta A. Miller’s anatomy of the dog, 4th edition, Elsevier Saunders, St Louis, 2012.
