Ucho środkowe

Auris media

Definicja

Marjorie Champarou

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Ucho środkowe składa się z wypełnionej powietrzem jamy bębenkowej, zamkniętej od zewnątrz przez błonę bębenkową (oddzielającą przewód słuchowy zewnętrzny od jamy bębenkowej), oraz połączonej z nosogardłem za pośrednictwem trąbki słuchowej.

Zawiera ono trzy kosteczki słuchowe (młoteczek, kowadełko i strzemiączko), które tworzą połączony łańcuch od błony bębenkowej do okienka przedsionka (gdzie rozpoczyna się ucho wewnętrzne).

Zawiera ono również dwa mięśnie skojarzone z kosteczkami słuchowymi (mięsień napinacz błony bębenkowej połączony z młoteczkiem oraz mięsień strzemiączkowy połączony ze strzemiączkiem).

Odnośniki

Constantinescu GM, Schaller O. Illustrated veterinary anatomical nomenclature, 3rd Edition, Enke Verlag, Stuttgart, 2012.

Barone R, Simoens P. Anatomie comparée des mammifères domestiques, Tome 7, Neurologie II, Vigot, Paris, 2010.

Evans HE, de Lahunta A. Miller’s anatomy of the dog, 4th edition, Elsevier Saunders, St Louis, 2012.

Galeria