Ciała przyaortowe; kłębki aortowe

Ciała przyaortowe (ciałka przyzwojowe przyaortowe) są skupiskami komórek neuroendokrynnych wywodzących się z grzebienia nerwowego, zlokalizowanymi wzdłuż łańcucha współczulnego, przylegającego do części brzusznej aorty.

Ciałka przyzwojowe wchodzą w skład współczulnej części układu nerwowego i najczęściej stwierdza się je w przestrzeni zaotrzewnowej, rozmieszczone od podstawy czaszki do miednicy, z predylekcją do okolic naczyń nerkowych oraz narządu Zuckerkandla (położonego w miejscu odejścia tętnicy krezkowej dolnej i rozdwojenia aorty).

Guzy wywodzące się z ciał przyaortowych określa się mianem przyzwojaków; są to zazwyczaj zmiany pozanadnerczowe, często określane jako pozanadnerczowe guzy chromochłonne.

Jako że stanowią one niewielkie skupiska chemoreceptorów i baroreceptorów, mogą wydzielać katecholaminy, co prowadzi do objawów takich jak nadciśnienie tętnicze i bóle głowy.