Gruczoł opuszkowo-cewkowy

Glandula bulbourethralis

  • Latin eponyms: Glandula Cowperi
  • Eponyms: Cowper

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Gruczoły opuszkowo-cewkowe to dwa małe, okrągłe i nieco płatowate twory o żółtawym zabarwieniu, wielkości mniej więcej ziaren grochu, położone za błoniastą częścią cewki moczowej i bocznie od niej, pomiędzy dwiema blaszkami powięzi przepony moczowo-płciowej. Leżą tuż powyżej opuszki i są otoczone poprzecznymi włóknami zwieracza cewki moczowej błoniastej. Ich występowanie uznaje się za stałe; wraz z wiekiem stopniowo zmniejszają się.

Przewód wydalający każdego gruczołu, o długości około 2,5 cm, przebiega skośnie ku przodowi pod błoną śluzową i uchodzi drobnym ujściem na ścianie żyły szyjnej jamistej części cewki moczowej, około 2,5 cm przed przeponą moczowo-płciową.

Budowa. — Każdy gruczoł składa się z kilku płacików utrzymywanych razem przez włóknistą torebkę. Każdy płacik zbudowany jest z szeregu groniastych pęcherzyków wyścielonych komórkami nabłonka walcowatego, uchodzących do jednego przewodu (przewód gruczołu opuszkowo-cewkowego), który łączy się z przewodami innych płacików na zewnątrz gruczołu, tworząc pojedynczy przewód wydalający.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).