Kość księżycowata

Kość księżycowata wyróżnia się głęboką wklęsłością oraz sierpowatym zarysem. Leży w centrum bliższego rzędu kości nadgarstka, pomiędzy kością łódeczkowatą a kością trójgraniastą. Powierzchnia górna, wypukła i gładka, tworzy staw z kością promieniową. Powierzchnia dolna jest głęboko wklęsła i rozleglejsza w wymiarze przednio-tylnym niż poprzecznym; tworzy staw z głową kości główkowatej oraz — za pośrednictwem długiej, wąskiej powierzchni stawowej (oddzielonej grzebieniem od powierzchni głównej) — z kością haczykowatą. Powierzchnia grzbietowa i powierzchnia dłoniowa są chropowate, stanowiąc przyczep więzadeł; przy czym powierzchnia grzbietowa jest szersza i ma nieco zaokrąglony kształt. Powierzchnia boczna wykazuje wąską, spłaszczoną, półksiężycowatą powierzchnię stawową służącą do połączenia z kością łódeczkowatą. Powierzchnia przyśrodkowa jest oznaczona gładką, czworoboczną powierzchnią stawową przeznaczoną do połączenia z kością trójgraniastą.

Kość księżycowata łączy się stawowo z pięcioma kośćmi: od strony bliższej z kością promieniową, od strony dalszej z kością główkowatą i kością haczykowatą, od strony bocznej z kością łódeczkowatą, a od strony przyśrodkowej z kością trójgraniastą.