Powierzchnia tylna

Powierzchnia tylna (facies posterior) jest spłaszczona bocznie i nieznacznie wypukła od góry ku dołowi; oddzielona jest od odbytnicy przez swoją pochewkę oraz nieco tkanki łącznej luźnej i znajduje się w odległości około 4 cm od odbytu.

W pobliżu górnego brzegu powierzchni tylnej znajduje się wgłębienie, przez które dwa przewody wytryskowe wnikają do prostaty. Wgłębienie to dzieli powierzchnię tylną na część dolną, większą, oraz część górną, mniejszą. Część górna, mniejsza, stanowi płat środkowy prostaty i leży pomiędzy przewodami wytryskowymi a cewką moczową; wykazuje znaczną zmienność rozmiarów, a w niektórych przypadkach jest pozbawiona tkanki gruczołowej.

Część dolna, większa, wykazuje niekiedy płytką bruzdę pośrodkową, która w sposób niepełny dzieli ją na prawy i lewy płat boczny: tworzą one główną masę gruczołu i łączą się bezpośrednio ze sobą za cewką moczową. Przed cewką moczową łączą się one za pośrednictwem pasma zwanego cieśnią: składa się ona z tych samych tkanek co błona włóknista i jest pozbawiona substancji gruczołowej.