Powierzchnia tylna kości promieniowej

Facies posterior radii

  • Powiązane terminy: Powierzchnia tylna

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Powierzchnia tylna (powierzchnia grzbietowa) jest wypukła i gładka w górnej jednej trzeciej swojego przebiegu, pokryta przez mięsień nawrotny (supinator). Środkowa jedna trzecia jest szeroka, nieznacznie wklęsła i stanowi przyczep początkowy mięśnia odwodziciela długiego kciuka powyżej oraz mięśnia prostownika krótkiego kciuka poniżej. Dolna jedna trzecia jest szeroka, wypukła i pokryta ścięgnami mięśni, które następnie biegną w bruzdach na dolnym końcu kości.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria