Pronacja; nawracanie
Pronatio
Definicja
Pronacja i supinacja ręki to ruchy obrotowe zachodzące w stawie promieniowo-łokciowym górnym.
Ruchy te są możliwe dzięki obecności więzadła pierścieniowego, które utrzymuje górny koniec kości promieniowej w ścisłym przyleganiu do kości łokciowej. Ponieważ górny koniec kości promieniowej porusza się swobodnie wewnątrz więzadła pierścieniowego, umożliwia to obrót kości promieniowej przyśrodkowo i bocznie wokół długiej osi kości łokciowej, wywołując ruchy pronacji i supinacji.
Przykładowo, jeżeli położymy przedramię na płaskiej powierzchni i odwrócimy rękę tak, aby palma była skierowana ku dołowi, jest to pronacja. W tym przypadku dystalny koniec kości promieniowej obrócił się przyśrodkowo ponad kością łokciową. Natomiast jeśli przywrócimy rękę do jej pierwotnego położenia z palmą skierowaną ku górze, jest to ruch supinacji. W tym przypadku dystalny odcinek kości promieniowej obrócił się bocznie ponad kością łokciową.
Dwoma głównymi pronatorami przedramienia są mięsień obły nawrotny i mięsień nawrotny czworoboczny.
Odnośniki
Jones, O. (2020). Anatomical terms of movement in ‘TeachMeAnatomy’. Available at URL: https://teachmeanatomy.info/the-basics/anatomical-terminology/terms-of-movement/ [accessed on Feb 11th, 2023]
Drake, R.L., Vogl, A.W. and Mitchell, A.W.M. (2009). ‘Chapter 7: Upper Limb’ in Gray’s anatomy for Students. (2nd ed.) Philadelphia PA 19103-2899: Elsevier, pp. 735.
