Przestrzenie oczodołowe

Spatii orbitales

Definicja

Antoine Micheau

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Oczodół dzieli się na trzy główne chirurgiczne przestrzenie oczodołowe:

  • Przestrzeń zewnątrzstożkowa

  • Przestrzeń wewnątrzstożkowa

  • Przestrzeń podokostnowa

W zależności od źródła opisuje się również inne przestrzenie oczodołowe:

  • Gałka oczna: przestrzeń zajmowana przez gałkę oczną

  • Przestrzeń stożkowa (stożek mięśniowo-powięziowy): przestrzeń zajmowana przez cztery mięśnie proste spośród mięśni zewnętrznych gałki ocznej

  • Przestrzeń nadtwardówkowa (przestrzeń podtenonowa): wirtualna przestrzeń między pochewką gałki ocznej (torebką Tenona) a twardówką. W Terminologia Anatomica określana jest jako „warstwa nadtwardówkowa".

  • Kompleks nerwu wzrokowego z jego pochewką: odcinek oczodołowy i odcinek wewnątrzkanałowy nerwu wzrokowego są otoczone pochewką nerwu, stanowiącą przedłużenie opon mózgu, która oddziela nerw wzrokowy od tłuszczu wewnątrzstożkowego. Nerw wzrokowy wraz z pochewką stanowią zatem jednostkę anatomiczną, w obrębie której mogą rozwijać się wspólne procesy patologiczne związane z patologiami wewnątrzstożkowymi lub wewnątrzczaszkowymi.

  • Przestrzeń przedprzegrodowa: przestrzeń położona ku przodowi od przegrody oczodołowej, zawierająca głównie górną i dolną powiekę wraz z ich tarczkami. Przestrzeń zaprzegrodowa odpowiada właściwemu oczodołowi.

Odnośniki

Galeria