Przysadka mózgowa
Glandula pituitaria
Definicja
Przysadka mózgowa, czyli hypophysis, jest gruczołem wydzielania wewnętrznego o wielkości ziarna grochu i masie 0,5 grama (0,018 oz).
Stanowi uwypuklenie dolnej powierzchni podwzgórza u podstawy mózgu. Przysadka mózgowa spoczywa w dole przysadki kości klinowej, w centrum dołu środkowego czaszki, i jest otoczona niewielką jamą kostną (siodłem tureckim) pokrytą fałdem opony twardej (przeponą siodła).
Przedni płat przysadki (czyli przysadka gruczołowa) jest płatem gruczołu regulującym szereg procesów fizjologicznych (w tym reakcję na stres, wzrost, reprodukcję i laktację).
Płat pośredni syntetyzuje i wydziela hormon melanotropowy.
Tylny płat przysadki (czyli przysadka nerwowa) jest płatem gruczołu połączonym czynnościowo z podwzgórzem poprzez wyniosłość pośrodkową za pośrednictwem niewielkiego przewodu zwanego szypułą przysadki (określaną również jako stożek tętniczy; lejek).