Przysadka mózgowa

Glandula pituitaria

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Przysadka mózgowa, czyli hypophysis, jest gruczołem wydzielania wewnętrznego o wielkości ziarna grochu i masie 0,5 grama (0,018 oz).

Stanowi uwypuklenie dolnej powierzchni podwzgórza u podstawy mózgu. Przysadka mózgowa spoczywa w dole przysadki kości klinowej, w centrum dołu środkowego czaszki, i jest otoczona niewielką jamą kostną (siodłem tureckim) pokrytą fałdem opony twardej (przeponą siodła).

  • Przedni płat przysadki (czyli przysadka gruczołowa) jest płatem gruczołu regulującym szereg procesów fizjologicznych (w tym reakcję na stres, wzrost, reprodukcję i laktację).

  • Płat pośredni syntetyzuje i wydziela hormon melanotropowy.

  • Tylny płat przysadki (czyli przysadka nerwowa) jest płatem gruczołu połączonym czynnościowo z podwzgórzem poprzez wyniosłość pośrodkową za pośrednictwem niewielkiego przewodu zwanego szypułą przysadki (określaną również jako stożek tętniczy; lejek).