Róg większy

Rogi większe (cornua majora) odchodzą ku tyłowi od bocznych granic trzonu; są spłaszczone od góry ku dołowi i zmniejszają się ku tyłowi; każdy z nich kończy się guzkiem, do którego przyczepia się boczne więzadło tarczowo-gnykowe.

Powierzchnia górna jest szorstka w pobliżu swojej granicy bocznej, co związane jest z przyczepami mięśniowymi: największe z nich stanowią początki mięśnia gnykowo-językowego i mięśnia zwieracza gardła środkowego, które rozciągają się na całej długości rogu; mięsień dwubrzuścowy i mięsień rylcowo-gnykowy mają niewielkie przyczepy końcowe z przodu, w pobliżu połączenia trzonu z rogiem.

Do granicy przyśrodkowej przyczepia się błona tarczowo-gnykowa, natomiast przednia połowa granicy bocznej stanowi miejsce przyczepu końcowego mięśnia tarczowo-gnykowego.