Spoidło tylne fałdów głosowych

Spoidło tylne fałdów głosowych jest terminem stosowanym historycznie do opisania okolicy położonej w tylnej części głośni, pomiędzy fałdami głosowymi, gdzie zbliżają się one do siebie, lecz anatomicznie się nie łączą.

Anatomicznie termin „spoidło" implikuje połączenie, jednak w ludzkiej krtani obustronne fałdy głosowe w rzeczywistości nie stykają się na swoich tylnych końcach. Tylna część głośni jest natomiast tworzona przez okolicę międzynalewkową oraz tylną powierzchnię chrząstki pierścieniowatej, która stanowi strukturę podporową dla chrząstek nalewkowatych. Tym samym „spoidło tylne" odnosi się do obszaru ograniczonego przez przyśrodkowe powierzchnie chrząstek nalewkowatych oraz błonę śluzową okolicy międzynalewkowej, nie jest jednak prawdziwym spoidłem w sensie zrostu ani połączenia tkankowego.

Z punktu widzenia embriologii spoidło tylne jest wyznaczane przez zjednoczenie chrząstki pierścieniowatej w linii pośrodkowej od strony tylnej, tworzącej oporę dla chrząstek nalewkowatych.

Pod względem czynnościowym okolica ta odgrywa istotną rolę w zamykaniu głośni i stanowi miejsce, w którym bliznowacenie lub zmiany patologiczne mogą upośledzać ruchomość fałdów głosowych oraz drożność dróg oddechowych.