Trzon kości gnykowej

Corpus ossis hyoidei

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Trzon kości gnykowej (część środkowa) ma kształt czworoboczny.

Jego powierzchnia przednia jest wypukła i skierowana ku przodowi oraz ku górze. W górnej połowie przecina ją wyraźny grzebień poprzeczny o nieznacznej wypukłości skierowanej ku dołowi, a w wielu przypadkach pionowy grzebień pośrodkowy dzieli ją na dwie boczne połowy. Część grzebienia pionowego powyżej linii poprzecznej występuje w większości preparatów, natomiast część dolna jest widoczna jedynie w rzadkich przypadkach. Powierzchnia przednia stanowi przyczep końcowy mięśnia bródkowo-gnykowego na większej części swego zasięgu, zarówno powyżej, jak i poniżej grzebienia poprzecznego; część przyczepu początkowego mięśnia gnykowo-językowego wcina się w boczny brzeg przyczepu mięśnia bródkowo-gnykowego. Poniżej grzebienia poprzecznego przyczepiają się mięsień żuchwowo-gnykowy, mięsień mostkowo-gnykowy oraz mięsień łopatkowo-gnykowy.

Powierzchnia tylna jest gładka, wklęsła, skierowana ku tyłowi i ku dołowi; oddzielona jest od nagłośni błoną tarczowo-gnykową oraz warstwą luźnej tkanki łącznej wiotkiej; między nią a

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria